عربیکا و روبوستا
هنگامی که در مورد قهوه صحبت می‌کنیم، مردم معمولاً به میوه‌ی یک گونه‌ی خاص اشاره می‌کنند: “قهوه عربیکا”
عربیکا بیشترین قهوه‌ی تولید شده در هر سال را تشکیل می‌دهد و در ده‌ها کشوری که مابین خط استوا و مدار راس‌السرطان قرار دارند پرورش می‌یابد.
در حقیقت بیش از ۱۲۰ گونه‌ی مختلف دیگر تا به امروز شناسایی شده‌اند. اما فقط یک گونه‌ی دیگر است که در مقادیر رشد می‌کند و آن”Canephora” نام دارد.
قهوه “کانفورا” را “روبوستا” نیز می نامیم.
روبوستا در واقع نامی تجاری است که به این گونه داده شده است و برای برجسته کردن ویژگی های آن انتخاب شده است.
روبوستا در اواخر قرن ۱۹ میلادی در کنگو بلژیک -زایر کنونی- کشف شد و پتانسیل تجاری آن آشکار بود، این‌گونه در ارتفاعات پایین تری نسبت به عربیکا و در دماهای بالاتر به راحتی رشد کرد و میوه داد و در برابر بیماری‌ها و آفات مقاومت بیشتری از خود نشانداد.
این ویژگی‌ها سبب شد که تولید روبوستا رشد چشمگیری داشته باشد، و البته به دلیل نحوه‌ی رشد آن تولیدش بسیار ارزان تر است.
روبوستا یک نقطه ضعف اجتناب ناپذیر دارد:
“طعم آن خیلی خوب نیست”
به طور کلی نمی توان طعم خاصی را به قهوه ها نسبت داد، اما فکر می‌کنم دور از انصاف نیست اگر بگوییم روبوستا طعمی شبیه چوب و لاستیک سوخته در فنجان دارد.
روبوستا معمولاً اسیدیته ی پایینی دارد، اما تنواری سنگین آن کاملاً در دهان احساس می‌شود و حدوداً دوبرابر عربیکا کافئین دارد.
